Pociąg widmo

Dzisiejszy wpis dedykowany jest pamięci zamykanej właśnie linii kolejowej Kłodzko-Kudowa Zdrój. Jedna z najładniejszych górskich linii w Polsce, dewastowana i nieremontowana od lat, doczekała swego końca w postaci decyzji PLK o wprowadzeniu "prędkości zerowej", co w praktyce oznacza całkowite ustanie ruchu. Ostatni pociąg z Kłodzka do Kudowy odjechał 3 marca o godz. 11:40. O której dotarł do stacji docelowej lepiej nie dociekać. Kolej już od dawna zapewniała na tej trasie prędkość turystyczno-krajoznawczą, po to chyba, żeby można było do syta napatrzeć się na Piekielną Dolinę, panoramę Dusznik Zdroju czy lewiński wiadukt.

Na przedwojennej pocztówce wydanej w Lipsku, a zatytułowanej Bahnstrecke Reinerz - Kudowa (linia kolejowa Duszniki - Kudowa) widnieje najbardziej charakterystyczny obiekt tej trasy - wiadukt w Lewinie. Wybudowany w 1905 roku z radkowskiego piaskowca most nad rzeką Bystrą wznosi się na 25 metrów i ma 117 metrów długości. Jego przypominająca akwedukt forma wnosi zaskakująco włoski akcent w swojski krajobraz. Nie ma w tym jednak nic dziwnego, wszak wznosili go włoscy budowniczowie.

Za wiaduktem na stoku góry widać długi pociąg ciągnięty przez dwie lokomotywy. Skład wygląda jednak nieco podejrzanie. W rzeczywistości tory przebiegają nieco w innym miejscu, nie zgadza się też perspektywa. Bliższe spojrzenie wszystko wyjaśnia - to pociąg-widmo, domalowany ręką artysty.

Dziś już nie zobaczymy takiego widoku, nie tylko dlatego, że zbocza góry porosły lasem. Stuletnia historia kolei ufundowanej dzięki staraniom gospodarzy i mieszkańców hrabstwa a mającej służyć rozwojowi regionu, z powodu wieloletnich haniebnych zaniedbań dobiega teraz końca. Miejmy nadzieję, że nie na zawsze...

Szczegółowe informacje o linii Kłodzko - Kudowa, jej historii i znajdujących się na niej obiektach zaczerpnęłam z fascynującej książki "Koleją z Kłodzka do Kudowy Zdroju" Przemysława Dominasa, którą szczerze polecam wszystkim miłośnikom kłodzkich kolei.